My Tender Teenagers: Antwoord geven

26 Jul 2024 | Uncategorized

Als moeder van twee pubers die hun imago regelmatig eer aan doen, post ik zo nu en dan over anekdotes die een parallel hebben met de wereld waar ondernemers in terecht komen als ze zaken gaan doen met de overheid. Vandaag gaat het over echt antwoord geven op vragen.

Ik ben inmiddels ook als pubermoeder een professional, behoorlijk door de wol geverfd. En dus weet ik dat er in deze fase een paar standaard principes is dat nergens op slaat, maar dat je maar beter niet ter discussie stelt.

Eén van de belangrijkste is dat jij werkelijk NIETS begrijpt van hoe de wereld werkt (en de pubers begrijpen dat wel).

De andere die daar eigenlijk uit volgt, is dat je puber zo min mogelijk adem en energie wil verspillen aan het geven van antwoorden op vragen. Een kort ‘Nee’ is het voorkeurs antwoord, ongeacht de vraag die eraan vooraf ging.

Bijgevolg heeft het geen zin om iets aan de pubers uit te leggen waarvan je denkt dat jouw decennialange ervaring op deze aardkloot dienstbaar kan zijn. Zoals bijvoorbeeld hoe je toetsvragen het beste kan beantwoorden. Dat leidt namelijk tot de volgende, uit ons dagelijks leven gegrepen, situatie.

Hugo (15) heeft een toets biologie. Vreemd genoeg niet pas over twee weken maar “blijkbaar” “ineens” morgen [……] Aan mij de schone taak om hem te overhoren.

Ik vraag hem of hij begrijpt wat de bedoeling is.

Hugo: “Ja duhuh. Ik moet hoofdstuk 7 kennen”.

Ik vraag hem wat de vraag áchter de vragen is; wat willen ze dat je kan als je deze toets af hebt?

Glazigheid. Dat is denk ik de beste omschrijving voor de blik die volgt. Daarna verloopt het gesprek ongeveer als volgt:

Ik: “Ok, we beginnen bij het begin: wat gebeurt er bij celdeling?”

Hugo: “ Het worden er twee”

ik: “Je kan beter wat meer informatie opschrijven dan alleen dat”

Hugo: “Waarom?”

ik: “Omdat je dan meer punten krijgt.”

Hugo haalt zijn schouders op: “Een 6 is goed genoeg hoor“

Zelfvertrouwen versus zelfoverschatting

Ik ben al wat jaren moeder dus ik weet dat het geen zin heeft hem te attenderen op de alleszins denkbare mogelijkheid dat een toets die je te laat bent gaan leren, tegen kan vallen. Zelfoverschatting is inherent aan 15 zijn, gaat vanzelf over. Maar liever niet ten koste van deze biotoets. Ik gooi het over een andere boeg:

“Als je zorgt dat je zo veel mogelijk punten krijgt bij wat je weet, is het minder erg als je een onderdeel minder goed weet.”

Deze redenering maakt duidelijk indruk. (Waarschijnlijk omdat er een suggestie in zit dat je niet álles hoeft te weten. Dan zou hij mooi wegkomen met zijn late start).

Hugo: “Ok…. maareh… wat moet ik er dan nog meer bij schrijven?”

Ik: “Je begint met een beschrijving van wat celdeling is. Wat weet je daarover?”

Hugo kijkt me verbijsterd aan. “No way mam, dat ga ik echt niet opschrijven!”

Ik: “Waarom niet? Je moet toch laten zien dat je weet wat celdeling is. Door een definitie te geven en die toe te lichten, laat je zien dat je weet waar je het over hebt.”

Hugo slaat nu een vermanende toon aan. Het is hem duidelijk dat ik er -alwéér- niets van begrijp en dat hij me eerst moet uitleggen hoe de wereld op school werkt : “Mam, mijn BIO DOCENT kijkt dit na hè?”

Ik: “…ja….?”

Hugo: “Die man heeft biologie gestudeerd! Die weet zelf heus wel wat celdeling is! Ik ga hem niet beledigen, dat slaat echt nergens op!”

Het gesprek is geëindigd in een theatrale zucht- en steunpartij. De biotoets in een herkansing (goh).

Geen herkansing bij aanbestedingen

Inschrijvers op aanbestedingen zie ik op een vergelijkbare manier als Hugo de mist in gaan. Ook ondernemers weten nou eenmaal vaak beter hoe de wereld werkt. Helaas is er bij het inschrijven op aanbesteding geen genade. Geen herkansing. Daarom is het extra belangrijk om te zorgen dat je maximale punten scoort bij de onderdelen waar je goed in bent. Dat begint met laten zien dat je weet waar je het over hebt.

Geef je visie op een vraagstuk en werk dan uit wat jouw oplossing is. Voelt misschien als Stating The Obvious voor jou als expert, maar geloof mij maar: er is geen beoordelaar die zich geschoffeerd voelt als je helder schrijft. Net zo min als een biologiedocent zich beledigd voelt als je uitlegt wat celdeling is.

Masterclass Tenderteksten schrijven

Wist je dat onze masterclass Tenderteksten schrijven je in één dag leert hoe je jouw antwoorden het beste kunt opbouwen zodat je:

  • SMART schrijft
  • je aanbod formuleert in de taal van de aanbestedende dienst
  • en maximale punten scoort?

En het goede nieuws is: er is nog plek.

Kanttekening: in verband met de vertrouwelijkheid, laten we 1 cursist per branche toe. Het kan dus zijn dat er wel plek is, maar dat er al iemand anders uit jouw sector is aangemeld. In dat geval plaatsen we je op de lijst voor de eerstvolgende editie. Wees er dus snel bij om te voorkomen dat een concurrent je voor is. Aanmelden kan hier.

#tender #teenagers #aanbesteding #vraagachterdevraag #smart #tenderteksten

Ondernemers zijn vaak te laat als beleid wordt gemaakt

Ondernemers zijn vaak te laat als beleid wordt gemaakt

Ondernemers kunnen meer bereiken en zichzelf veel frustratie besparen als ze de overheid anders benaderen, stelt adviseur Ireen Boon. “Je praat Russisch tegen een Chinees als je tegen de overheid alleen over geld praat.” Ondernemers zijn vaak te laat als beleid wordt...

‘Boos worden op overheid werkt averechts’

‘Boos worden op overheid werkt averechts’

‘U gáát daar niet over!? Dan wil ik uw baas spreken..’ ‘Luister vriend, ik betaal belasting en dus jouw salaris…’ ‘Ik regel het wel met de burgemeester…’ Dergelijke uitspraken van ondernemers jegens ambtenaren zijn even herkenbaar als kansloos, betoogt Ireen Boon in...

focus op de macht

focus op de macht

Wethouders leunen voor de inhoud van hun dossiers op ambtenaren. De ondernemer die zijn belangen voor de komende jaren veilig wil stellen, moet dus investeren in contacten met het ambtelijk apparaat. Binnenkort is het weer zover: dan worden de...